۱. حتما انسان های خوب تعریف دارند و برای شناختشان ملاک هایی را باید در نظر گرفت. اما من به آنچه که می گویند خوب است با تردید نگاه می کنم. خوب بودن با شابلون های از پیش تعیین شده کفایت خوبی حقیقی را نمی کند. آن هم زمانی که در همین نزدیکی دل هایی را آزرده باشی که حتی زمان برای پرسیدن احوالشان نداری, آنقدر که منزلت اجتماعیت بالاست! همین خودِ تو ... نه چشم هایت دروغ می گویند و نه جریانی که از وجودت دریافت می کنم. میدانم که آنچه وانمود میکنی تمام ماجرا نیست. علاقه ای هم به دانستنش ندارم. نیستم آن دختر جوانی که برای شاد ماندن به خودش دروغ می گفت و می دانست که بی نتیجه است. حالا برای اطمینان اینجا می نویسم ... تو نیستی آنچه در خیال منست.

۲. میر خسرو دهلوی