۱. هنوز نمی فهمم پناه بردن به ایده جاودانگی چطور از دردِ بی درمانِ تنهایی و اضطرابِ وجودی کم می کند ... پس نویدِ این بی انتهایی باید پوچ و بی معنا باشد.

۲. صائب تبریزی