۱. اندوه از دل آدم ها نمی رود. مثل نقطه تلاقی تمام سقوط ها و صعودها, هر روز پررنگ تر می شود. آدم ها به اندازه زندگی کردن با اندوه هایشان, بزرگ می شوند. من و اندوه و زندگی.

۲. مسعود سعد سلمان