۱. شکر خدا که خودم را با دلم و خاطره هایم برده ام یکجای دوری و زندانی کرده ام. اینطور که ادامه می دهم, دیگر نه خاطره جدیدی ساخته می شود و نه آدم های خاطره های قدیم را می بینم. پیر خرفتی هم شده ام انگار ... عشق ها را حتی مرور هم نمی کنم. این غربت با این حجم اسارتش دیگر حریف ندارد.

۲. شاه نعمت الله ولی