۱. با احترام به تمام قوانینِ سستِ علمی, معتقدم حتما نباید ذره بین باشی و تمام توجهت را به یک کاغذ سفید بدهی تا بسوزانیش. در پوششی غریب از دروغ, هم میشود عاشق شد و هم سوخت.

۲. بیراه نیست اگر بگویم در طول ۴۸ ساعت گذشته, بیشتر از ۵۰ ساعت فیلم دیده ام. خودم را برای چندین و چند بار می بینم که چقدر از آدمیان دور افتاده ام. چاره ای ندارم جز همین یادآوری نقش هایِ پس و پیش که هیچ کدامشان را با علم اجرا نمی کنم. حالم خوش نیست. گاهی شبیه اریکا هستم و گاهی خودِ جین. باید باشند آدم هایی با نقش های واقعی که کنارشان معنا شوم. من بازی کردن بلد نیستم.