۱. شاید خیلی جمله هایی که می گوییم و حتی هر روز تکرارشان می کنیم، هیچ ریشه ای در جانمان نداشته باشند. اصلا باوری به آن ها نداشته باشیم. اما روزهایی که روبرویمان هستند و انتظارمان را می کشند، سرانجام از راه می رسند و باورهایمان را تکان می دهند. حرف هایمان می شوند پلان های حقیقی زندگیمان.

۲. دروغ زیاد میگفت. نه از سر نیاز ... که از سر غنای نفس! اما اینبار حتی اگر اشک هایش دروغی بودند ولی بغضش حقیقی بود.

۳. بخاطر بیست و پنج صدم قرار بود شهریور دوباره امتحان بدهد. آن همه سلام و تهنیت بی دلیل نبود.

۴. حافظ