۱. نمیدانم چرا گاهی فکر میکنم کل مسیر را اشتباه آمده ام. آن هم با انتخاب های اشتباه. نه اینکه اجباری باشد، نه، ولی همیشه محاسباتی غیر از خواست خودم در انتخابم دخالت داشته اند. و حالا بیشتر به کپی های متعدد از خودم و زندگی های متفاوت با انگیزه ها و تفکرات مختلف فکر میکنم.

۲. اصلا می دانی این حس نابجای لعنتی خیلی جاها مزاحمم بوده است. به عبارتی دقیق تر جو گیری! چطور می شود این حجم زندگی در خیالات را بگذارم کنار و مثل آدم زندگی کنم؟!