من رو ببخش. باور کن از شرایطی که هست و توانی برای تغییرش ندارم، خسته ام. شرایطی که اگر نبود چقدر آرامشم بیشتر بود ... باور کن این جملاتی که میگم و احتمالا برای تو اهمیت چندانی نداره، اما آدم ها ازش سو استفاده میکنن، از باورهام نیست. میگم، تا باور کنن که صبور بودن و سکوت وظیفه من نیست! و همونطور که میگم، با همون انرژی منفی و مزخرفی که از جمله ها ساطع میشه، حال خودم ظاهرا خوب میشه و حس قدرت بهم دست میده که بله ... منم مثل تو بلدم بدی کردن رو.