1946. کوری
۱. این روزها انگار تمام ایران شده است یک رمان کوری! دلم نمی خواهد دوباره بخوانمش یا دوباره ببینمش. که نکند جزئیات لحظه به لحظه بیشتر مرا بکشد.
۲. گاهی بیا, گاهی سری بزن. گاهی حال مرا بپرس. باور کن از این فاصله, از بالای این همه ناامیدی, می شود رسید ...
۳. این انتظار ... این انتظار برای یک پایان نامعلوم.
+ نوشته شده در دوشنبه پنجم اسفند ۱۳۹۸ ساعت 8:22 توسط ئافرت
|